หนังสือ แค่เครียดหรือป่วย? รับมือได้ด้วยจิตวิทยาคลินิก ผู้เขียน: ยุคุมิ เออิชิ สำนักพิมพ์ สุขภาพใจ ฮาวทู จิตวิทยา สุขภาพ

ชื่อหนังสือ: แค่เครียดหรือป่วย? รับมือได้ด้วยจิตวิทยาคลินิก
ผู้เขียน: ยุคุมิ เออิชิ
ผู้แปล: นิรุบล ใบประเสริฐ
พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม 2569
ISBN 9786161407384
สำนักพิมพ์ สุขภาพใจ
17 x 23 ซ.ม.
128 หน้า
ปกอ่อน
ปอนด์ 2 สี

เรื่องย่อ

เป็นหนังสืออธิบายพื้นฐานความรู้ด้าน สุขภาพจิตและพฤติกรรมมนุษย์ ตั้งแต่วัยเด็กจนถึงผู้ใหญ่ ครอบคลุมบทบาทของ “นักจิตวิทยาที่ทางการรับรอง” รวมถึงวิธีทำความเข้าใจอาการทางใจที่พบในชีวิตประจำวัน เช่น ภาวะบกพร่องทางพัฒนาการ โรคซึมเศร้า วิตกกังวล แพนิก และโรคจิตเภท เนื้อหาอ่านง่าย อธิบายด้วยตัวอย่างจริง และมีภาพประกอบมากมาย เพื่อให้ผู้อ่านเห็นภาพอย่างเป็นรูปธรรม

เน้นการปกป้องจิตใจมนุษย์ และเสนอแนวคิดว่าโรคทางใจไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด แต่เป็นสิ่งที่ทุกคนมีโอกาสเผชิญ พร้อมทั้งย้ำความสำคัญของการเข้าถึงผู้เชี่ยวชาญที่ถูกต้อง โดยไม่ให้ “มือสมัครเล่น” วินิจฉัยเอง

แบ่งเป็น 3 บทใหญ่:

บทที่ 1 จิตวิทยาคลินิกและนักจิตวิทยาที่ทางการรับรอง
อธิบายว่า “จิตวิทยาคลินิก” คืออะไร และเหตุใดการดูแลจิตใจจึงสำคัญ ตั้งแต่การใช้จิตวิทยาแก้ปัญหาทางใจ บทบาทของนักจิตวิทยาที่ทางการรับรอง วิธีการทำงาน การร่วมมือสหวิชาชีพ ไปจนถึงข้อควรระวัง เช่น ห้ามวินิจฉัยเองเด็ดขาด

บทที่ 2 ปัญหาทางจิตใจที่มักเกิดในเด็ก
โครงสร้างการอธิบาย “ทุกโรค” ในบทนี้ แต่ละโรคจะมีกรอบใกล้เคียงกัน คือ
1. โรค/ภาวะนี้คืออะไร (ตาม DSM-5)
2. ลักษณะพฤติกรรมที่พบบ่อยในชีวิตจริง
3. สิ่งที่ “ไม่ควรเข้าใจผิด”
4. ผลกระทบต่อเด็ก ครอบครัว โรงเรียน
5. แนวคิดการดูแลและการสนับสนุน (ไม่ใช่การรักษา)

โรค/ภาวะที่กล่าวถึง
1. ภาวะบกพร่องทางสติปัญญา (ID)
- อธิบายว่าไม่ใช่ “โง่” แต่เป็นข้อจำกัดด้านการเรียนรู้และการปรับตัว
- เน้นการมองเด็กเป็น “คนที่มีศักยภาพในแบบของตัวเอง”

2. ออทิสติกสเปกตรัม (ASD)
- อธิบาย “สเปกตรัม” = ความหลากหลาย ไม่ใช่โรคเดียวกันหมด
- เน้นความต่างด้านการสื่อสาร ความสัมพันธ์ และความยืดหยุ่น
- ชี้ชัดว่า ไม่ใช่โรคที่หายหรือไม่หายแบบขาว–ดำ

3. สมาธิสั้น (ADHD)
- แยกให้เห็นชัดว่าไม่ใช่ “เด็กดื้อ”
- อธิบายผลต่อการเรียน ความมั่นใจ และความสัมพันธ์
- เตือนเรื่องการตีตราเด็ก

4. กลุ่มโรคทิกส์ (TD)
- อธิบายอาการกระตุก/ส่งเสียงที่ควบคุมไม่ได้
- เน้นว่าการตำหนิจะทำให้อาการแย่ลง

5. ภาวะบกพร่องทางการเรียนรู้ (SLD / LD)
- แยกชัดจาก “ไม่ตั้งใจเรียน”
- ย้ำว่าเด็กมีสติปัญญาปกติ
- เน้นบทบาทครูและผู้ปกครอง

6. ความผิดปกติด้านการสื่อสาร (CD)
- อธิบายปัญหาภาษา การพูด การเข้าใจ
- เชื่อมกับบทบาทนักจิตวิทยาและนักแก้ไขการพูด

7. ภาวะทุติยภูมิ (Secondary problems)
- สำคัญมาก: โรคซึมเศร้า วิตกกังวล ที่เกิด “ตามมา”
- เกิดจากการไม่เข้าใจ ไม่ได้รับการสนับสนุน
- ชี้ว่าครอบครัวและสังคมมีผลมาก

บทที่ 3 ปัญหาทางจิตใจที่มักเกิดในผู้ใหญ่
โรค/ภาวะที่กล่าวถึง
1. โรคจิตเภท (SZ)
- อธิบายอาการหลงผิด ประสาทหลอน
- ย้ำว่าไม่ใช่ “คนอันตราย”
- แยกภาพจำผิด ๆ จากสื่อ
- ระบุชัดว่าต้องเป็นหน้าที่จิตแพทย์ + ทีมสหวิชาชีพ

2. ไบโพลาร์ (BD)
- แยกจากอารมณ์แปรปรวนทั่วไป
- อธิบายช่วง Mania / Depression
- เตือนเรื่องการเข้าใจผิดว่า “นิสัย”

3. โรคซึมเศร้า (MDD)
- อธิบายมากกว่าคำว่า “เศร้า”
- เน้นผลต่อร่างกาย ความคิด การใช้ชีวิต
- ย้ำว่าไม่ใช่ความอ่อนแอ พูดถึงการขอความช่วยเหลือและการไม่ปล่อยไว้

4. โรควิตกกังวล / แพนิค
- อธิบายอาการทางกายที่ทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นโรคกาย
- เน้นวงจรความกลัว

5. PTSD
- อธิบายผลของเหตุการณ์กระทบใจ
- ย้ำว่า “ไม่ใช่ลืมไม่ได้เพราะอ่อนแอ”
- เน้นความจำเป็นของผู้เชี่ยวชาญ

6. ความทุกข์ใจเรื่องอัตลักษณ์ทางเพศ (GD)
- ใช้ภาษาระมัดระวัง ไม่ตัดสิน
- แยก “ความทุกข์” ออกจาก “ตัวตน”
- เน้นการเข้าใจและการไม่สร้างบาดแผลซ้ำ