Shopee
อริยศาสตร์ คู่มือการเข้าอริยะภูมิ (หนังสือสภาพ 70%)
4.9
ขายแล้ว 3 ชิ้น
฿64
฿159
-60%
Rvada ตรวจสอบราคา
ราคาถูกผิดปกติ (15% ของค่าเฉลี่ยหมวด) ควรตรวจสอบร้านค้าก่อนซื้อ
KT BOOK OUTLET
แบรนด์:
KTBOOKOUTLET(เคทีบุ๊กเอาต์เลต)
ซื้อที่ Shopee
คุณจะถูกนำไปยัง Shopee
ลิงก์นี้เป็นลิงก์พันธมิตร เราอาจได้รับค่าคอมมิชชั่นจากการสั่งซื้อ โดยราคาที่คุณจ่ายไม่เปลี่ยนแปลง
รายละเอียดสินค้า
อริยศาสตร์ คู่มือการเข้าอริยะภูมิ
อัคร ศุภเศรษฐ์
เห็นทุกข์จึงเห็นธรรม
พระบรมครูเจ้าครัสว่า "ผู้ใดเห็นทุกข์ ผู้นั้นย่อมเห็นธรรม"
อนึ่ง ผู้ที่จะเข้าเขตอริยะนั้นต้องเห็นทุกข์เป็นประการแรก
เพราะทุกข์เป็นสัจจภาวะในธรรมชาติทั้งปวง หากยังไม่เห็นทุกข์
แสดงว่ายังมีตัณหาหลอกหลอนใจให้หลงโลกอันเป็นมายาระยะสั้น
อยู่ ถูกโลกกระทำย่ำยีใจได้อยู่ จึงยังยังไม่อาจเข้าเขตอริยะได้
เรื่องจริงเคยมีมาแล้ว พระภิกษุหนุ่มรูปหนึ่ง เมื่อบวชแล้วก็
ศึกษาพระไตรปิฎกจนเจนจบแล้วไปปฏิบัติธรรรมอยู่ในถ้ำบนภูเขาสูง
ขณะที่ปฏิบัติธรรมอยู่นั้นก็มีความสุขมหาศาล กำหนดเข้าสมาธิได้
ตามอัธยาศัย แผ่จิตไปได้ไร้ขอบเขตไร้ประมาณ ท่านอาจารย์บอกว
"คิดสุขๆ" ก็เถียงท่านอาจารย์อยู่ในใจว่า "มีสุขให้ติดก็ดีแล้วนี่ ดี
กว่าคนไม่มีความสุขเป็นไหนๆ" แล้วก็แช่อยู่ในความสุขเช่นนั้นนาน
แสนนาน เป็นผู้อิ่มเอมด้วยความสุขเสมอ ครั้นศึกษาธรรมของพระ
พุทธเจ้าที่ให้เพ่งทุกข์ก็ไม่เข้าใจ เพ่งไม่เห็นเพราะเห็นแต่ความสุข
พระพุทธองค์บรมครูเจ้าตรัสว่า "โลกนี้คือความทุกข์อันคน
เขลาเฝ้าหลงอยู่ แต่นรชนหาได้ข้องอยู่ไม่"
พระภิกษุหนุ่มรูปนั้นก็ดำริกึ่งเถียงกึ่งอวดดีว่า ไม่เป็นไร ถ้า
เช่นนั้นลูกนี่แหละจะพลิกโลกแห่งทุกข์ทำให้โลกทั้งโลกเป็นสุข แล้ว
ก็ลาสิกขาออกไปสู่โลกกว้างด้วยดวงใจอันเต็มเปี่ยมไปด้วยความ
อัคร ศุภเศรษฐ์
เห็นทุกข์จึงเห็นธรรม
พระบรมครูเจ้าครัสว่า "ผู้ใดเห็นทุกข์ ผู้นั้นย่อมเห็นธรรม"
อนึ่ง ผู้ที่จะเข้าเขตอริยะนั้นต้องเห็นทุกข์เป็นประการแรก
เพราะทุกข์เป็นสัจจภาวะในธรรมชาติทั้งปวง หากยังไม่เห็นทุกข์
แสดงว่ายังมีตัณหาหลอกหลอนใจให้หลงโลกอันเป็นมายาระยะสั้น
อยู่ ถูกโลกกระทำย่ำยีใจได้อยู่ จึงยังยังไม่อาจเข้าเขตอริยะได้
เรื่องจริงเคยมีมาแล้ว พระภิกษุหนุ่มรูปหนึ่ง เมื่อบวชแล้วก็
ศึกษาพระไตรปิฎกจนเจนจบแล้วไปปฏิบัติธรรรมอยู่ในถ้ำบนภูเขาสูง
ขณะที่ปฏิบัติธรรมอยู่นั้นก็มีความสุขมหาศาล กำหนดเข้าสมาธิได้
ตามอัธยาศัย แผ่จิตไปได้ไร้ขอบเขตไร้ประมาณ ท่านอาจารย์บอกว
"คิดสุขๆ" ก็เถียงท่านอาจารย์อยู่ในใจว่า "มีสุขให้ติดก็ดีแล้วนี่ ดี
กว่าคนไม่มีความสุขเป็นไหนๆ" แล้วก็แช่อยู่ในความสุขเช่นนั้นนาน
แสนนาน เป็นผู้อิ่มเอมด้วยความสุขเสมอ ครั้นศึกษาธรรมของพระ
พุทธเจ้าที่ให้เพ่งทุกข์ก็ไม่เข้าใจ เพ่งไม่เห็นเพราะเห็นแต่ความสุข
พระพุทธองค์บรมครูเจ้าตรัสว่า "โลกนี้คือความทุกข์อันคน
เขลาเฝ้าหลงอยู่ แต่นรชนหาได้ข้องอยู่ไม่"
พระภิกษุหนุ่มรูปนั้นก็ดำริกึ่งเถียงกึ่งอวดดีว่า ไม่เป็นไร ถ้า
เช่นนั้นลูกนี่แหละจะพลิกโลกแห่งทุกข์ทำให้โลกทั้งโลกเป็นสุข แล้ว
ก็ลาสิกขาออกไปสู่โลกกว้างด้วยดวงใจอันเต็มเปี่ยมไปด้วยความ