Shopee
(ใช้โค้ดลดอีก) Blood & Bitters บางเรื่องเล่าควรดื่มในความมืด / รติพร ชัยปิยะพร เขียน (PS)/รี้ดดี้ / ใหม่ extra23
5.0
ขายแล้ว 4 ชิ้น
0 ครั้ง
฿220
booksforfunbooksforfun
แบรนด์:
P.S. Publishing(พีเอส พับลิชชิ่ง)
ซื้อที่ Shopee
คุณจะถูกนำไปยัง Shopee
รายละเอียดสินค้า
Blood & Bitters บางเรื่องเล่าควรดื่มในความมืด
ผู้เขียน: รติพร ชัยปิยะพร
จำนวน: 160 หน้า ขนาด 12.x16.5 cm
พิมพ์ครั้งที่ 1 – ตุลาคม 2568
ISBN: 978-616-9466-62-8
ราคาปก 220 บาท (5)
------------------------------------
คนที่เมาแล้วคุยโวถึงสิ่งที่ตัวเองไม่มี กำลังบอกให้เรารู้ว่าเขารู้สึกขาดแคลนแค่ไหน
คนที่หัวเราะแล้วบอกว่าตัวเองไม่เคยรักเธอคนนั้นเลยสักนิด
มีความจริงที่ตัวเองไม่อาจยอมรับได้ติดอยู่ในลำคอ
คำโกหกจากปากของคนเมาไม่ได้เป็นแค่เรื่องแต่งธรรมดา
แต่เป็นคำสารภาพที่ปลอมตัวมาโดยที่ผู้พูดไม่ได้ตั้งใจ
----------------------------
เกี่ยวกับหนังสือ
นวนิยายที่จะตบหน้าเรียกสติ ชวนถกเถียงและท้าทายความเชื่อเรื่องความสัมพันธ์ ด้วยบทสนทนาเปี่ยมสเน่ห์กับแวมไพร์ในฐานะบาร์เทนเดอร์ของบาร์กอธิกที่ชื่อว่า Vesper’s Veil ที่ซึ่งมนุษย์ได้เปิดเปลือยตัวตน เผยด้านมืด ความโง่เขลาและความน่าอับอายอย่างไม่รู้ตัว เพราะบาร์คือสถานที่ที่ทำให้คนปล่อยตัวปล่อยใจได้มากกว่าเวลาอยู่บนเตียง
ลูเซียน บาร์เทนเดอร์ แวมไพร์ สิ่งมีชีวิตที่กาลเวลาแทบไม่อาจทำอะไรได้ สร้างอาณาจักรเล็กๆ ขึ้นท่ามกลางเหล่านักฝันผู้หลงทางทั้งหลาย ในชื่อ Vesper’s Veil บาร์กอธิกลับๆ ณ ซอกหลืบใจกลางชินจุกุ โตเกียว
ในจักรวาล ‘ดื่มเหล้าเคล้าชาตรีกับแวมไพร์ในคาบุกิโจ’ ทั้งสองเล่ม สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพอนจังประจำคาบุกิโจนอกเหนือจากโฮสต์คลับก็คือ ‘บาร์ซิน’ ที่มี ชิน อะนิกิ เป็นเจ้าของ และในจักรวาล BLOOD&BITTERS พวกเราจะได้เข้าไปนั่งประจำในบาร์กอธิกที่มีจิตวิญญาณแบบเดียวกัน เป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าลูกค้าที่พกเอาหลากเรื่องราวหลายอารมณ์เข้ามาพูดคุยกับลูเซียน แวมไพร์ผู้เป็นเจ้าของบาร์ ทั้งเรื่องรัก ตัณหา ความดันทุรัง ความทุกข์ระรม และความใฝ่ฝันบางประการ
หากแต่แวมไพร์มีมุมมองเรื่องความรักและการมีชีวิตต่างจากมนุษย์ ไม่ใช่เพราะพวกเขาปราศจากหัวใจหรือมีเซลล์สมองที่ต่างออกไป แต่เป็นเพราะแวมไพร์มีเวลาล้นเหลือในการ “ทำพลาดแบบเดิมซ้ำๆ” จนมีประสบการณ์ท่วมท้นเกินขีดจำกัดทางอายุขัย และในฐานะบาร์เทนเดอร์ประจำบาร์ ลูเซียนยังได้เฝ้ามอง พินิจพิเคราะห์มนุษย์และความสัมพันธ์ของพวกเขามาอย่างยาวนานจนตกผลึก ทำให้บทสนทนามีเสน่ห์และอ่านสนุก สร้างข้อถกเถียงสุดขอบเกี่ยวกับความสัมพันธ์และความเป็นมนุษย์ ที่ชวนให้ผู้อ่านได้ลองตรึกตรองไปด้วยกัน ไม่มีบทสรุป ไม่มีถูก ไม่มีผิด มีเพียงแต่การสังสรรค์ของความคิดจากแต่ละปัจเจก ที่ขึ้นอยู่กับวิธีมองโลก ประสบการณ์ในชีวิต รวมถึงความเชื่อที่พกเอาไว้ในใจ
บางส่วนจากในเล่ม
ในสังคมมนุษย์น่ะ ไม่ว่าจะเชิดชูคุณสมบัติที่เรียกว่าความซื่อสัตย์แค่ไหน แต่คนที่พร้อมจะเปิดเผยทุกสิ่งโดยไม่เก็บพื้นที่เอาไว้ให้กับปริศนาใดๆ มักหนีไม่พ้นที่จะถูกมองว่าเป็นคนประหลาดที่อ่านบรรยากาศไม่เป็น หรือไม่ก็คนที่มั่นใจในตัวเองแบบผิดๆ จนคิดว่าทุกสิ่งที่ฉันเป็น ทุกสิ่งที่ฉันเห็น ล้วนมีค่าพอที่จะทำให้คนสนใจได้
—-----
ในแง่หนึ่ง ‘Ghosting’ ก็คือวิธีการที่สุภาพในการปล่อยให้ใครบางคนตายจากโลกของเราไป โดยไม่ต้องเสียเวลาวุ่นวายกับการจัดงานศพ ไม่ต้องมีการบอกลาที่ยืดเยื้อหรือการถกเถียงที่ไม่จำเป็น ไม่ต้องเฟ้นหาคำอธิบายมาให้กับคนที่สุดท้ายแล้วเราไม่ได้สนใจ ก็แค่... หายไปเฉยๆ
—-----
เพราะมนุษย์ทุกคนล้วนเคยเป็นผีในเรื่องราวของคนอื่น เราเลือกที่จะตายจากชีวิตใครบางคนอยู่ตลอดเวลา ทั้งเพื่อนฝูงที่เราไม่คิดจะติดต่อ คนรู้จักที่เราเลี่ยงที่จะเจอ สายโทรศัพท์จากคนในครอบครัวที่เราตั้งใจจะไม่รับ และแม้แต่หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าผมในตอนนี้
—-----
คนที่เมาแล้วคุยโวถึงสิ่งที่ตัวเองไม่มี กำลังบอกให้เรารู้ว่าเขารู้สึกขาดแคลนแค่ไหน คนที่หัวเราะแล้วบอกว่าตัวเองไม่เคยรักเธอคนนั้นเลยสักนิด มีความจริงที่ตัวเองไม่อาจยอมรับได้ติดอยู่ในลำคอ คำโกหกจากปากของคนเมาไม่ได้เป็นแค่เรื่องแต่งธรรมดา แต่เป็นคำสารภาพที่ปลอมตัวมาโดยที่ผู้พูดไม่ได้ตั้งใจ
—-----
ข้อดีของคำโกหกคือการที่มันช่วยประคองหัวใจของคนบางคนไม่ให้พังทลายลงเพราะน้ำหนักของมันเอง และหากว่าจะช่วยเยียวยาจิตใจของใครได้บ้าง ผมก็พร้อมที่จะรับฟังคำโกหกของพวกเขาอย่างตั้งใจ
—-----
คุณกลัวว่า ถ้าหากแฟนของคุณรู้จักตัวตนที่แท้จริงของคุณแล้ว เธอจะชอบคุณน้อยลงเหรอครับ? ห
ผู้เขียน: รติพร ชัยปิยะพร
จำนวน: 160 หน้า ขนาด 12.x16.5 cm
พิมพ์ครั้งที่ 1 – ตุลาคม 2568
ISBN: 978-616-9466-62-8
ราคาปก 220 บาท (5)
------------------------------------
คนที่เมาแล้วคุยโวถึงสิ่งที่ตัวเองไม่มี กำลังบอกให้เรารู้ว่าเขารู้สึกขาดแคลนแค่ไหน
คนที่หัวเราะแล้วบอกว่าตัวเองไม่เคยรักเธอคนนั้นเลยสักนิด
มีความจริงที่ตัวเองไม่อาจยอมรับได้ติดอยู่ในลำคอ
คำโกหกจากปากของคนเมาไม่ได้เป็นแค่เรื่องแต่งธรรมดา
แต่เป็นคำสารภาพที่ปลอมตัวมาโดยที่ผู้พูดไม่ได้ตั้งใจ
----------------------------
เกี่ยวกับหนังสือ
นวนิยายที่จะตบหน้าเรียกสติ ชวนถกเถียงและท้าทายความเชื่อเรื่องความสัมพันธ์ ด้วยบทสนทนาเปี่ยมสเน่ห์กับแวมไพร์ในฐานะบาร์เทนเดอร์ของบาร์กอธิกที่ชื่อว่า Vesper’s Veil ที่ซึ่งมนุษย์ได้เปิดเปลือยตัวตน เผยด้านมืด ความโง่เขลาและความน่าอับอายอย่างไม่รู้ตัว เพราะบาร์คือสถานที่ที่ทำให้คนปล่อยตัวปล่อยใจได้มากกว่าเวลาอยู่บนเตียง
ลูเซียน บาร์เทนเดอร์ แวมไพร์ สิ่งมีชีวิตที่กาลเวลาแทบไม่อาจทำอะไรได้ สร้างอาณาจักรเล็กๆ ขึ้นท่ามกลางเหล่านักฝันผู้หลงทางทั้งหลาย ในชื่อ Vesper’s Veil บาร์กอธิกลับๆ ณ ซอกหลืบใจกลางชินจุกุ โตเกียว
ในจักรวาล ‘ดื่มเหล้าเคล้าชาตรีกับแวมไพร์ในคาบุกิโจ’ ทั้งสองเล่ม สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพอนจังประจำคาบุกิโจนอกเหนือจากโฮสต์คลับก็คือ ‘บาร์ซิน’ ที่มี ชิน อะนิกิ เป็นเจ้าของ และในจักรวาล BLOOD&BITTERS พวกเราจะได้เข้าไปนั่งประจำในบาร์กอธิกที่มีจิตวิญญาณแบบเดียวกัน เป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าลูกค้าที่พกเอาหลากเรื่องราวหลายอารมณ์เข้ามาพูดคุยกับลูเซียน แวมไพร์ผู้เป็นเจ้าของบาร์ ทั้งเรื่องรัก ตัณหา ความดันทุรัง ความทุกข์ระรม และความใฝ่ฝันบางประการ
หากแต่แวมไพร์มีมุมมองเรื่องความรักและการมีชีวิตต่างจากมนุษย์ ไม่ใช่เพราะพวกเขาปราศจากหัวใจหรือมีเซลล์สมองที่ต่างออกไป แต่เป็นเพราะแวมไพร์มีเวลาล้นเหลือในการ “ทำพลาดแบบเดิมซ้ำๆ” จนมีประสบการณ์ท่วมท้นเกินขีดจำกัดทางอายุขัย และในฐานะบาร์เทนเดอร์ประจำบาร์ ลูเซียนยังได้เฝ้ามอง พินิจพิเคราะห์มนุษย์และความสัมพันธ์ของพวกเขามาอย่างยาวนานจนตกผลึก ทำให้บทสนทนามีเสน่ห์และอ่านสนุก สร้างข้อถกเถียงสุดขอบเกี่ยวกับความสัมพันธ์และความเป็นมนุษย์ ที่ชวนให้ผู้อ่านได้ลองตรึกตรองไปด้วยกัน ไม่มีบทสรุป ไม่มีถูก ไม่มีผิด มีเพียงแต่การสังสรรค์ของความคิดจากแต่ละปัจเจก ที่ขึ้นอยู่กับวิธีมองโลก ประสบการณ์ในชีวิต รวมถึงความเชื่อที่พกเอาไว้ในใจ
บางส่วนจากในเล่ม
ในสังคมมนุษย์น่ะ ไม่ว่าจะเชิดชูคุณสมบัติที่เรียกว่าความซื่อสัตย์แค่ไหน แต่คนที่พร้อมจะเปิดเผยทุกสิ่งโดยไม่เก็บพื้นที่เอาไว้ให้กับปริศนาใดๆ มักหนีไม่พ้นที่จะถูกมองว่าเป็นคนประหลาดที่อ่านบรรยากาศไม่เป็น หรือไม่ก็คนที่มั่นใจในตัวเองแบบผิดๆ จนคิดว่าทุกสิ่งที่ฉันเป็น ทุกสิ่งที่ฉันเห็น ล้วนมีค่าพอที่จะทำให้คนสนใจได้
—-----
ในแง่หนึ่ง ‘Ghosting’ ก็คือวิธีการที่สุภาพในการปล่อยให้ใครบางคนตายจากโลกของเราไป โดยไม่ต้องเสียเวลาวุ่นวายกับการจัดงานศพ ไม่ต้องมีการบอกลาที่ยืดเยื้อหรือการถกเถียงที่ไม่จำเป็น ไม่ต้องเฟ้นหาคำอธิบายมาให้กับคนที่สุดท้ายแล้วเราไม่ได้สนใจ ก็แค่... หายไปเฉยๆ
—-----
เพราะมนุษย์ทุกคนล้วนเคยเป็นผีในเรื่องราวของคนอื่น เราเลือกที่จะตายจากชีวิตใครบางคนอยู่ตลอดเวลา ทั้งเพื่อนฝูงที่เราไม่คิดจะติดต่อ คนรู้จักที่เราเลี่ยงที่จะเจอ สายโทรศัพท์จากคนในครอบครัวที่เราตั้งใจจะไม่รับ และแม้แต่หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าผมในตอนนี้
—-----
คนที่เมาแล้วคุยโวถึงสิ่งที่ตัวเองไม่มี กำลังบอกให้เรารู้ว่าเขารู้สึกขาดแคลนแค่ไหน คนที่หัวเราะแล้วบอกว่าตัวเองไม่เคยรักเธอคนนั้นเลยสักนิด มีความจริงที่ตัวเองไม่อาจยอมรับได้ติดอยู่ในลำคอ คำโกหกจากปากของคนเมาไม่ได้เป็นแค่เรื่องแต่งธรรมดา แต่เป็นคำสารภาพที่ปลอมตัวมาโดยที่ผู้พูดไม่ได้ตั้งใจ
—-----
ข้อดีของคำโกหกคือการที่มันช่วยประคองหัวใจของคนบางคนไม่ให้พังทลายลงเพราะน้ำหนักของมันเอง และหากว่าจะช่วยเยียวยาจิตใจของใครได้บ้าง ผมก็พร้อมที่จะรับฟังคำโกหกของพวกเขาอย่างตั้งใจ
—-----
คุณกลัวว่า ถ้าหากแฟนของคุณรู้จักตัวตนที่แท้จริงของคุณแล้ว เธอจะชอบคุณน้อยลงเหรอครับ? ห