[พร้อมส่ง] พ่ายเสน่หาคุณอามาเฟีย / พนันร้อนซ่อนสวาท โดย ภรปภัช

เปิดจองล่วงหน้า เผื่อลูกค้ารอใช้โค้ด 15 เม.ย. นี้ค่ะ
ราคาที่ลงแพงกว่าปก เพราะรวมค่าธรรมเนียมจากระบบไปด้วยค่ะ

#พ่ายเสน่หาคุณอามาเฟีย (อิชย์ & ใบเตย)

#พนันร้อนซ่อนสวาท (ปราบต์ & ชาร์ม)

🔖 เปิดจอง 26 เมษายน - 25 พฤษภาคม 68

📮 จัดส่ง ไม่เกิน 5 มิถุนายน 68

📚📚รายละเอียดหนังสือ📚📚
- นิยายปกอ่อน ขนาด A5
- จำนวนคำเรื่องละ 50,000 คำ++
- ความหนาเรื่องละ 270 หน้า ++
- ราคาปก 299 บาท
- ทุกเล่มแถมฟรี ที่คั่น + โปสการ์ด

พ่ายเสน่หาคุณอามาเฟีย (อิชย์ & ใบเตย)🔥

อะไรจะเกิดขึ้น...
เมื่อมาเฟียหนุ่มจอมเย็นชาอย่าง ‘อิชย์’ 
จะต้องกลายมาเป็นผู้ปกครองชั่วคราว
ของหลานสาวนอกไส้อย่าง ‘ติรยา’
คนที่เป็นเหมือน ‘ของหวาน’ 
และ ‘ของต้องห้าม’ สำหรับเขา

🔥โปรยปราย🔥

"ออกไป"

"เอ่อ...คุณอา...ปะ...เป็นอะไรคะ ทำไมหน้าแดงแบบนั้น ไม่สบายเหรอคะ"

แทนที่จะรีบออกไปจากห้องตามที่เขาบอก ทว่าติรยากลับเดินเข้ามาใกล้เขาให้มากขึ้น ซ้ำยังยกหลังมือขึ้นมาทาบกับแก้มสากอย่างไม่นึกกลัวว่าเขาจะตำหนิเอาเพราะความห่วงใยมีมากกว่า

"อาสบายดี แต่ถ้าเธอยังอยู่ตรงนี้ คนที่จะต้องป่วยหนักก็คือเธอเอง ออกไปซะใบเตย อย่าให้อาต้องพูดซ้ำอีก ไปสิ!" 

อิชย์กดเสียงต่ำเพราะความอดทนต่อฤทธิ์ยาใกล้จะหมดลงทุกที ยิ่งได้เห็นชุดนอนเนื้อบางของหลานสาวนอกไส้ที่มันแนบเนื้อเธอจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน เขาก็แทบจะคุมตัวเองไม่ไหวอยู่แล้ว

เวรเถอะ! ยัยเด็กนี่ทำไมถึงไม่ระวังตัวเลยสักนิด ลืมไปหรือไงว่าเขาไม่ใช่น้องชายแท้ๆ ของพ่อเธอ ไม่มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดแม้แต่นิดเดียว

"แต่คุณอาตัวร้อนมากเลยนะคะ เตยจะพาคุณอาไปหาหมอ ไปค่ะ ลุกขึ้นก่อนนะคะเดี๋ยวเตยช่วยประคอง" 

แล้วเธอก็ทรุดตัวลงนั่งข้างๆ ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งโอบที่เอวสอบ แต่ยังไม่ทันได้พาเขาไปไหน ร่างเล็กก็หงายหลังลงไปบนที่นอนนุ่มเพราะแรงดันของคนที่มีรูปร่างกำยำมากกว่า และตอนนี้เขาก็คร่อมตัวเธอไว้พร้อมกับแววตาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

"อาพยายามแล้วนะ พยายามที่จะไม่ยุ่งกับเธอ แต่เธอก็ยังจะยั่วยวนอาอีก"

"คุณอาเข้าใจผิดแล้วนะคะ เตยไม่ได้..."

ยังไม่ทันที่เธอจะได้อธิบายให้เขาเข้าใจ ริมฝีปากหยักลึกก็ทาบทับลงมาบนปากนุ่มแล้วเธอก็ได้รู้ในวินาทีนั้นเองว่า...การอยู่ใกล้เขาไม่ใช่สิ่งที่เธอควรทำเลยสักนิด 

-------------------------------------------------------

🔥พนันร้อนซ่อนสวาท (ปราบต์ & ชาร์ม)🔥

‘ชนัญชิดา’ ไม่เคยคิดเลยว่า
ตนเองจะกลายมาเป็นเพียง ‘ของรางวัล’
ของการเดิมพันที่แสนจะน่ารังเกียจ
ระหว่างพี่ชายกับมาเฟียจอมโหดอย่าง ‘ปราบต์’
ผู้ชายแสนร้ายที่กำลังจะกลายมาเป็นโลกทั้งใบของเธอ

🔥โปรยปราย🔥

"คุณเป็นใคร....แล้ว...ที่นี่มันที่ไหนกันคะ" 

ชนัญชิดาหันมองรอบกายด้วยสายตาหวาดหวั่น สภาพของเธอตอนนี้ไม่ต่างจากลูกแมวน้อยที่เปียกฝนซ้ำยังอยู่ตรงหน้าราชสีห์ที่ดูน่ากลัว เพียงแค่สายตาดุดันที่เขามองมาก็ทำให้เธอตัวสั่นงันงกไปหมด

"พี่ชายของเธอไม่บอกเหรอว่าเค้าพาเธอมาที่ไหนและมาทำอะไร"

ปราบต์ค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวใหญ่ ขณะที่ไล่สายตามองเธอตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาจนถึงใบหน้างดงามราวกับเทพธิดานั้นด้วยความพอใจ

"มะ...ไม่ได้บอกค่ะ พี่ชินแค่บอกว่าจะพาหนูมาทำงานพิเศษกับเจ้านายของเค้า หรือว่าคุณ...เป็นนายจ้างของพี่ชินเหรอคะ"

"เปล่า ฉันไม่ใช่นายจ้างพี่ชายของเธอหรอก และเธอก็ไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำงานพิเศษด้วย แต่เธอมาในฐานะของรางวัลของฉันต่างหากล่ะ"

"ของรางวัล? นี่คุณพูดอะไรคะหนูไม่เข้าใจ"

"ก็หมายความว่านับจากนี้ไปอีกหนึ่งปี เธอจะต้องมาเป็นนางบำเรอของฉัน เพราะพี่ชายของเธอแพ้พนันและเค้าก็ไม่มีเงินมาจ่ายคืนฉันได้ตามเวลาที่กำหนด เธอ...ก็เลยต้องชดใช้หนี้สินทั้งหมดแทนยังไงล่ะ"

ชนัญชิดาตัวชาวาบเมื่อได้ยินอย่างนั้น และสิ่งที่เขาพูดมาก็ทำให้เธอนึกย้อนไปถึงคำพูดสุดท้ายของชนินทร์ ก่อนที่เธอจะก้าวลงจากรถแล้วก็มาอยู่ในห้องนี้โดยไร้เงาพี่ชายของตน

'พี่ขอโทษนะชาร์ม แล้วพี่จะกลับมารับชาร์มให้เร็วที่สุด พี่สัญญา'

"เอาล่ะ ตอนนี้เธอคงเข้าใจในสถานะของตัวเองแล้วนะ ถอดเสื้อผ้าที่น่ารำคาญพวกนั้นออกซะ แล้วไปรอฉันที่เตียง ฉันจะได้พิสูจน์ดูว่าของรางวัลชิ้นนี้มันคุ้มค่ากับเงินสิบล้านที่ฉันต้องเสียไปรึเปล่า"

เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะเริ่มปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น แต่อีกคนกลับค่อยๆ ก้าวถอยหลังไปทางประตูห้องด้วยความหวาดกลัว

"อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ คุณจะให้หนูทำงานใช้หนี้ยังไงก็ได้ แต่...ช่วยปล่อยหนูไปเถอะนะคะ หนูกลัวแล้ว..." 

เธอยกมือขึ้นพนมเหนือศีรษะ น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกมาจากสองตากลมจนคนที่ไม่เคยมีหญิงใดกล้าปฏิเสธเสน่ห์อันร้อนแรงของตนถึงกับชะงักไปเล็กน้อย

"จะถอดเองหรือจะให้ฉันเป็นคนถอด เลือกมา!" 

เขาคว้าข้อมือเธอไว้แล้วกระชากร่างบางเข้าหาตัว ก่อนที่เธอจะได้เอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูนั้น

"กรี๊ด" 

หญิงสาวกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ ก่อนที่เธอจะหมดสติไปในอ้อมแขนของเขานั่นเอง

"นี่เธอ! เธอ! เวรเอ๊ย! แค่แตะตัวก็เป็นลม ไอ้ชินมันเอาตัวอะไรส่งมาให้กูวะเนี่ย!" 

ปราบต์สบถออกมาอย่างหัวเสีย เขาถอนหายใจเฮือกแล้วช้อนอุ้มร่างบอบบางของเธอไปที่เตียงใหญ่ แม้ความนุ่มนิ่มที่สัมผัสได้จะทำให้เขานึกอยากรังแกคนหมดสติไปเสียตั้งแต่ตอนนี้จะได้สิ้นเรื่องสิ้นราวไปเสียที

แต่ในใจก็ยังอยากได้ยินเสียงหวานๆ นั้นครางชื่อเขาดูสักครั้ง...

มาเฟียหนุ่มมองคนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงด้วยความเหนื่อยใจ ไม่นานก็ต้องลุกออกไปจากห้องนั้น เพราะวันนี้เขามีเวลาไม่มาก แถมยังต้องเดินทางไปต่างประเทศในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้แล้วด้วย

เอาเป็นว่าเขาจะปล่อยให้ลูกแมวน